" هوالمحبوب"
اینجا کسی مدام صدایم می زند...
- ببخشید آقا!دانشگاه شما آبخوری ندارد؟
چه حرف مسخره ای.نمی شناسمش ولی صدایش هنوز صدایم می کند!
پاهایم روی زمین سنگینی می کند٬ مثل گوشم وقتی تو می گویی که دوستم نداری!
چقدر همه چیز شبیه بازیهای بچگی مان شده...
- ببخشید آقا! کتابخانه هم...؟
- ندارد... نمی دانم.
چشمهایم خوب نمی بیند٬ صبر کن.باز هم افتاده ام. مثل همیشه و از همه چیز!
جیغ می کشم٬ اما هیچکس نگاهم نمی کند.
- بسیار عالی بود آقای...
- آفرین٬کارتان عالی بود!
- شعر زیبایی بود آقای...
اینها هیچ چیز نمی فهمند! من فقط جیغ کشیدم.سیاه سیاه سیاه!
باز صدایم می زند...
- اینجا کسی تنها نیست؟! - نیست٬هیچکس.
* * *
ایستگاه شلوغ نیست.چقدر همه شبیه تو هستند و چقدر انتظار کشیدن برای آمدنت خوب است...
* * *
ایستگاه شلوغ... همه شبیه... - ببخشید!یک نفر اینجا تنهاست!
خیابان ولی عصر انتظار مرا قورت می دهد! چقدر صبور٬از میدان تجریش تا خدا می داند کی؟!
* * *
هنوزانگار کسی صدایم...نمی زند!
- ببخشید آقا!دانشگاه شما سردخانه ندارد؟
لعنت به شعرهایت...
- ن...دارد!
"هو المحبوب"
گفته بودم دوستش ندارم ٬ اما دست بردار نبود!دلش را برداشته بود و هی داد می زد : بیا مال تو!
می دیدمش!عجب سیب وسوسه انگیزی...سرخ و بی تاب.
(مادربزرگم از قدیم می گفت: تب تند زود عرق می کنه!)
-بیا برای توست!
دستش را پس زدم!
نه ٬ سهم من نبود.شاید سهم دختر های فامیل...یا شاید...اصلا به من چه!
سیب من ٬ سیب من بود!همیشه نداشتمش ولی همین قشنگ است....
اصلا بیا این قصه را از اول بخوانیم:
شعر گفت٬عاشق شد٬درد کشید٬ فریاد زد٬کمک خواست و...آه کشید.
- نه آقا! من نیستم.نه دانشجو٬نه خانه دار٬نه شاغل٬نه شاعر٬نه عاشق و ...نه تنها!
گفته بودم اما خودش نمی خواست قبول کند...
نوار اینجا که رسید پاره شد . ریخت روی میز سنگی و صداها رفتند.
مجبورم از اینجا به بعد بنویسم که چقدر گریه کردم.صدایم دیگر در نمی آید.نه از واکمن و نه از هیچ حنجره ای!
حالا یک لحظه حواست را جمع نکن! می خواهم رویش بنویسم چقدر دوستت ندارم٬تو همیشه وقتی حواست نیست عاشقتری!
به خودت که بیایی مرد شده ای و دورت را آدمهای بزرگ گرفته اند!عشق و عاشقی یادت می رود.
می ماند یک دنگ از حواس شش دنگت ٬ که آن را نگه داشته ام برای روز مبادا!برای شعر عاشقانه نوشتن یک دنگ حواس زیاد هم هست٬ بخصوص اگر بار احساسی شعر زیاد نباشد!
پنج دنگ دیگر را هم ببر برای مادرت٬ حتما زیاد گریه می کند....
این هم یک حکایت است از زندگی ما ...
"هو المحبوب"
سلام و یک دنیا تشکر از همه دوستانی که به تولد *غزلهای بی تو* آمدند.
امیدوارم همراه همیشگیم باشند و با تظرات سازنده یاری ام کنند...
و یک غزل:
گم می شود دوباره ٬ فرهاد قصه هایم!
انگار رفته ای تو از یاد قصه هایم
حالا سکوت هستم ٬ اما بدان عزیزم
از خاطرم نرفته فریاد قصه هایم
چیزی نمانده ازشب٬برگرد من اسیرم
در ماجرای شعر و رخداد قصه هایم
یخ کرده شعرهستی ٬ دی مانده و سیاهی
در انتظار چشمت ٬ مرداد قصه هایم!
رویای عاشقانه در چشمهای شیرین
باز از تو می سرایم ٬فرهاد قصه هایم!
